راه بسته

محمد زهری
از مجموعه برای هر ستاره
 تهران ـ ۲۹ شهریور۱۳۳۲

               راه باز است، ولی دل بسته است

               ورنه می رفتم از این راه دراز

               دشت و کوه و کمر و دریا را

               می سپردم به دو بال پرواز

               تا بدانجا که نشان گم سازم

               نه بجویم، نه بجویندم باز

               جز گل وحشی تنهایی را

               نکنم هیچ گلی دیده نواز

               بگشایم دَرِ بی خویشی خویش

               کنم افسانهٔ دیگر آغاز

               لیک باید که در این در میرم

               هر طرف دامن من گیرد راز

               یاد یاران که به خاک افتادند

               کند اندیشهٔ کین با من ساز

               دل من بسته بر این شهر و دیار

               ورنه ره باز و در شهر فراز

پایان
ویرایش از تار نمای دائره المعارف روشنگری