در باغ افتخار

عکس از روزبه نوید

محمد زهری
از مجموعه برای هر ستاره
تهران ـ شهریور ۱۳۴۱

             در باغ افتخار

             بوی گلی که باد در آغوش می کشید
             بی آن که زنده ماند در شیره ی گلاب
             مسموم می شود

             در چشم انتظار
             در ﺯَﻣــﻬَــﺮﯾــﺮ*برف زمستانی
             دیوارِ گرمِ سینه کشِ آفتابِ تند
             معدوم می شود

             شب، بی ترانه ایّ و نشانی
             بر این خراب خواب
             بیدار می شود

             سقف سیاه عرش
             در سایه ی سکوت غم، آوار می شود
             خاک صبور
             بیمار می شود.

            ای مانده، تلخ و تنها در باغ افتخار،
            با دست تنگ و دیده ی نابینا
            آیا چه نادره خواهی دید؟

                       * زمهریر: سرمای سخت

ویرایش از تارنمای دایرة المعارف روشنگری

پایان